Niektórzy uczeni w piśmie twierdzą, że wiek XIX , a już bardziej konkretnie Francuz de Moleyns w 1841 roku opatentowując swoją świecącą lampkę elektryczną zapoczątkował erę "oświecania" ludzkości światłem elektrycznym. Po nim nastąpili oczywiście inni łącznie z ponoć największym z nich "ulepszaczem" czyli panem Thomasem Alva Edisonem, który - to fakt - doprowadził do większej długowieczności swoich wyrobów, a budując pierwszą pewnie w dziejach ludzkości elektrownię upowszechnił swoje dzieło - z dużym wszakże zyskiem oczywiście dla swojej kieszeni... Gdyby jednak ktoś myślał, że od tego się zaczęło to polecam zapoznanie się z takim sobie niewielkim tekścikiem

Po tych wszystkich odkryciach nastąpił oczywiście burzliwy rozwój "technologii żarówkowej" - więcej światła, coraz dłuższy czas świecenia, także lepsza barwa... Tylko nie potrafiono sobie poradzić z jedną małą niedogodnością?! - sprawność... To zupełnie tak jakby ktoś rok czasu trenował jazdę na rowerze, a potem sił starczyło mu na przejechanie 100m z predkością muła..., a ile zjadł?. Dużo, dużo pobieranego prądu, a co za tym idzie miliony ton spalanego węgla i TYLKO tych co najwyżej parę procent "idących w światło" - reszta to przysłowiowa "para w gwizdek"... Także żywotność pozostawia wciąż wiele do życzenia - te średnio 1000 godzin pracy to jednak trochę mało - prawda?...

Zdecydowanie lepszym rozwiązaniem pod tym wzgledem jest zarówka halogenowa - gdyby tylko nie była tak "prądożerna" a jej temperatura niższa o przynajmniej kilkadziesiąt stopni... No cóz tutaj także moglibyśmy pomarzyć o większej sprawności...

Świetlówka swego czasu miała być panaceum na wszystkie dolegliwości swoich poprzedniczek. Faktycznie "żyje" sporo dłużej niż inne "oświecone", ale czy aż tak długo jak byśmy chcieli?. Niestety także sprawność osiągnęła już granicę... Jeszcze najważniejsze! - RTĘĆ...!